Koncept

  Wierzę, że za namacalną materią kryje się obserwujący pierwiastek absolutnej doskonałości a codzienność jest jak gruba kotara, która oddziela nas od tej nieskończoności. Na samym początku mojej twórczej ścieżki miałam pragnienie zestawiać ze sobą kolory w harmonijnych abstrakcyjnych wzorach, potem zapragnęłam więcej, chciałam, żeby spoza kolorów wyłoniła się historia. Poszukiwanie harmonii wśród kolorów popchnęło mnie w kierunku poszukiwania piękna, jako aspektu doskonałości. Piękno jako idea, to czysta abstrakcja, ale już jako cecha jest czymś bardziej namacalnym, coś, co dostrzegam w twarzach czy w spojrzeniach moich modelek i modeli, których maluję. Dla mnie piękno jest magnesem, który przyciąga mnie do ideału, dzięki któremu mogę doświadczyć obecności tego ukrytego za materią, nieustannie pragnącego doznawać wiecznego obserwatora.  Samo piękno jest dla mnie pretekstem i wektorem, za którym podążam, ale to historia moich istot a zwłaszcza kobiet, jest formą, którą ostatecznie wcielam w życie. Wierzę, że w świadomej i ożywionej materii kryje się jakiś nieskończony pierwiastek, który przybiera wielorakie formy, a tworzenie daje mi możliwość, choć częściowo  zrozumieć te uniwersalne zasady, które te formy porządkują. Malowanie jest dla mnie ucieczką w kontemplacje tychże form oraz ich niezliczonych przygód.
 

 Sztuka jest dla mnie  uchyleniem tej zaciemniającej kotary, wyrwaniem z codziennej percepcji i zajrzeniem poza materię, by choć ulotnie dotknąć nieskończoności. Sztuka jest dla mnie portalem do wieczności.

Historie kobiet pochwycone przeze mnie i zamrożone w statycznej formie obrazów, są świadectwem tych duchowych ekspedycji. Moje obrazy są połączeniem symboli i szyfrów, które prowadzą widza od wrażenia do znaczenia.
Wchodząc głębiej w analizę mojego procesu twórczego, to rzeczywistość uważam za projekcje moich wyuczonych założeń wobec świata. Więc jako twórca staram się używać kreacji do wyjścia poza ten zastany paradygmat, nieustannie delikatnie go obalać oraz poszukiwać nowego- własnego.
Polem mojej twórczej eksploracji  są oniryczne przestrzenie, które odwiedzam w snach, lub, które nawiedzają moją wyobraźnię. Sen jest polem moich doświadczeń, dlatego, że odnajdywanie synchroniczności pomiędzy doświadczeniem sennym a jawą jest dla mnie pośrednim dowodem na to, że jawa nie musi być ostatecznym i jedynym stanem którego można aktywnie doświadczać. Co w moim mniemaniu implikuje kolejne świadectwo tego, że materia nie jest ostateczną substancją, której możemy doznawać.

 Fascynuje mnie hermetyczna historia myśli ludzkiej poszukująca ostatecznej odpowiedzi na strukturę i znaczenie rzeczywistości. Oprócz postawionych sobie zadań badawczych, (a których zapisem są moje obrazy), czyli  odkrywanie architektury rzeczywistości i natury ludzkiej psychiki, bawię się budowaniem nowego sensu na fundamentach zbudowanych z starych symboli , magicznych gestów, czy mistycznych przekazów. Czerpię z nieprzebranej skarbnicy mitów i symboli, które przetwarzam, dokonuje odzysku i recyklingu, dzięki czemu uzyskują one nową wartość. Analizując znaczenie archetypów i symboli i nadaje im kolejne- własne szyfry.  
 

 Podążając  za hipnotycznym pięknem moich modelek, staram się balansować pomiędzy tajemnicą, symbolem a senną iluzją, po to, żeby utrzymać uwagę widza i wyrwać go spod przemożnej władzy codzienności.